Ze kwoamen van Koaneghem en ze wist'n van niët: verschil tussen versies

geen bewerkingssamenvatting
[[Ofbeeldienge:Kanegem.jpg|thumb|StamdbildStandbild van baljuw Spierinck ip de markt van [[Tielt]]]]
 
'''Ik komme van Koanegem en 'k weete van niet''' is een [[Tielt]]s volksverhoal uut de [[middelêeuwn]]. Van die [[sage]] komd ôok de gelyknamige spreuke, woamee dan ze willn uutdrukkn dad etwien van niêtnnietn wit. Ip de markt van Tielt stoat e standbild van [[baljuw]] Spierinck, êen van d'hoofdpersonages uut 't verhoal. De sage spild hem of ten tyde van [[Filips de Stoutn]], anno 1402-1403.
 
Ip 2, 3 en 4 september 2011 wierd er en oopnluchtspektoakel gespild ip de mart van Tielt over da volksverhoal.
 
== Vertellienge ==
De vertellienge begunt ip 18 februoari 1402, den dag dad hertog [[Filips de Stoutn]] e bezoek briengt an [[Tielt]]. Os Filips de Stoutn, zyn toesproake ed g'houdn, legd baljuw Alexander Spierinck zyn êed van baljuw of. Achter dat den baljuw de woordn: 'Ik Alexander Spierinck zweire getrouwheid an den hertog, an zyn wettn en an de rechtn en vryheedn van die Stad' zei, wierd er zeevn daagn en zeevn nachtn gefêest in de stad Tielt. Hêel 't joar deure was de stad ip zyn gemak en bekwaam'n ze van de grotste ôorlogsellende dan z'achter de rugge haan. Ip 20 moarte 1403 krygt den baljuw binst een katsspel (den baljuw was een fameuzen katser) e glorieus gedacht. Ol moandn wierdn der zwoare misdryven gepleegd in Tielt en den baljuw haad er genoeg van. Je riêpriep uut dat y den êesten slichterik dat ie tegenkwam, ging kraakn...
 
Oendertusschen, ip 21 moarte 1403 liêpliep de paster va Koanegem no zyn kerke. De pastersmoarte aad em juste uutgezwoaid en em zyn nieuvn oêdoed ipgezet. De paster was nog mo juste uut huus of der kwam e streus gebouwde figeure uut de busseltjes gesproungn. J'aad e lange mantl an en e mes in zyn handn. De paster trachtteg' hem te kalmeern, moa de vent kende gêen genoade. Je smeet de paster ip de groend en stak 't mes in zyne rugge. "Verdoemme" schreeuwde de paster nog rap, moa bliêsblies ol gauwe zynen latsten oasem uut. "Menêer de paster, menêer de paster." De pastersmoarte aad 'em g'hôord en liêpliep no 't lichoam van de vermorde gêestelikkn. De môordenoare aad ol zyn mes weeregetrokkn en was weere in 't duustr verdween'n. "Help, help, de paster is vermôord!" schreeuwde de pastersmoarte. Jacoba van Steeland, een trouwe kerkgangstr, kwam angelôopn en keekt ot de paster nog te reddn was, moar 't was te loate. De paster was dôod en de môordenoare was oentsnapt...
 
Dien avond nog was Jan Vleminck ip weg no zyn huus in Tielt. Je was no Gent gewist, voe doa kiekens en keuns te verkoopn, da was zyn beroep. 't Dunderde en bleksemde verschrikkelik, en je beslôot e binn'weg te pakkn langs Koanegem, voe rapper thuus te zyn. Êene ki voby Koanegem, kwamt Jan rechte vor e streussche vint te stoan met e zwarten mantl an. 't Was de môordenoare van de paster! "Wa zoek je?" riep de môordenoare "Weg! Of je zyt er gewist!" brulde't je. Vleminck sloeg e kruus en begost te loopn, je zag nog dat de môordenoare em volgde, moa dat je ommenneki weg was. Vleminck liep nog een endetje verder, mo viel tonne nere nefferst een bôom en viel in slape.
Die nuchtend wierd Vleminck wakker en wierd oemriengd deur e hêleboel menschn roend em. J'erkende tusschen 't volk den baljuw, soeverein Joris en de pastersmoarte. De soeverein was bezig met 't deurzoekn van de kabba van Vleminck, en olde e bebloed mes boovn. "Wa doet dadde in joene zak, Vleminck?" vroeg den baljuw kwoad. "Ikke weete van niet!" antwoordde Vleminck. "Moa wat doen die vlekkn bloed tonne ip je veste?" "Ik weete van niet!" schreeuwde Vleminck. Moa den baljuw was 't er zeekr van da Vleminck schuldig was en riep: "Soldoatn, briengd em weg!" De soldoatn paktn em vaste en sleurdn em mee. Tegensputternd riep Vleminck nog: "Menêer den baljuw, je moe me geloovn! '''Ik komme van Koanegem en ik weete van''' '''niet'''!" Den baljuw geboarde dat je nie hôorde en liep verder.
 
De volgenden dag, den 2222ste maartmoarte 1403, wierd Vleminck vô de rechtbank geslipt. Niettegenstoande de getuugenisse van de pastersmoarte en Jacoba van Steeland en een compatieus gesprek tusschenentusschn Spierinck en Louis Vleminck (den oedsteoudste zeune van Vleminck) wierd Jan Vleminck terechtgesteld deur de doôdstraffedôodstraffe. Vleminck zoe'dzoud ipgehangnipg'hangn wordn klokslag ten twoalven. Os Jan Vleminck an de galge stoend, zei'tjet je zyn latste wênswens, die luudde ols vogtvolgt: "Beste burgers van Tielt, ik benbenne oenschuldig. En omvoe da te bewyzn roeproepe 'k ik weêkeweeke ip weêkeweeke, dag ip dag, eure ip eure, Alexander Spierinck op toet Gods OôrdeelÔordêel (Spierinck zoezou tusdus over juuste één weêkeweeke stervn). Zorg goêdgoed voe myn vrouwe en kienders, en bid voe myn ziêleziele. 'k vergeevnVergeeve 't junder, ik kommnkomme van Koanegem en ik weetn van niêtniet." Den baljuw deed teêkntêekn no den beul datjedat je Vleminck moest iptrekkn. Vlemincks nekke brak niêtnie, moa je stikte. Ip den twoalvden klokslag bewoogtbewoog't je nie mê...
 
EénÊen weêkeweeke loatr gieng tenden baljuw katsen, de klokke van ten twolven begost te luuddnluudn, en ip de twolvden slag, viêlviel t'enden baljuw doôddôod neêreneere... WeêreWeere êe weêkeweeke loatr wierd de nieuvn baljuw Omaar van Coorvelt benoemd. Ter eêreêere iervan wierdn er drie kanongschootn ofgevierd. Ip 't derde kanongschot viel 't er een gewoendn. Zyn name was Corneel Haerinck. IedereênIederêen zag dat je ieder moment koste doôdgoandôodgoan, en dorom was de biechtvoader d'erby gekomngekommn. "MeneerMenêer de paster, ik gon doôdgoandôodgoan, ik willn biechtn." kreunde Haerinck "Ik ênen de paster van Koanegem vermoôrdvermôord..." Er kloenk groatgrôot rumoer by 't volk, moa deden paster deêddêed teêkntêekn dan da'ze moestnmostn zwygn. "Ik ênen em vermoôrdvermôord omdatomda k'k ik nie met Eliane mochtn trouwn. En eigentlik aad je gelyk, want zy is êe braaf meistjiemeistje, en ik zyn êe leegloaprleegloopr en een droenkoard. Volk van Tielt, zorgt mo goêdgoed voe zyn vrouwe en kienders, en bid voe zyn ziêleziele, begraavd'êm em en gif myn an de kroaien. Ik zyn zeker dat' ie junder vergivtvergift." Ze stemme gieng weg en je bliêsblies zyn latsten oasem uut... 't Volk maktemakteg'hem uut en ip sommigte platsn hoôrdehôorde je "Leve Jan Vleminck!" roepn. Vlemincks ziêleziele wierd gered en zyn familjiefamilie zette zyn werk voôrtvôort met d'hulpe van de burgers van Tielt. En 't er was nog noois zoo'n groôtgrôot samenorighiedsgevoêlsamenorigheidsgevoel lik vordien gewist...
 
== Personages ==
Anonieme gebruiker